İsmail Teknegöz
@Smile1818
Şiir kitabım yayındaa
Günahtı bakmak, yaralar açmaktı dünya fani idi,
Gözlerdeki izler, kalplerde bıraktığı hasret özlem içinde.
Zaman öyle hızla akıp gidiyordu,
Hayat bir yandan cezbetse de, bir yandan da acı dolu.
Bir bakışın ardında gizlenmiş hüzünler,
Gönlünü kaplayan sisli bir gece gibi.
Her an, biraz daha kaybedilen zaman,
Dünya fani, hatırlatıyor her nefeste.
Bir çiçek kadar kısa, bir ömür,
Sevgiyle sarılmalı, güzellikleri yaşamalı.
Günahtı bakmak, yaralar açmaktı belki de,
Ama aynı zamanda sevgiyle iyileşmeye açık bir yürekti.
Bu gün gülümseyen çiçek, yarın soluyor olabilir,
Zaman kısacık, bu yüzden sevgiyle sarılmalıyız birbirimize.
Dünya çabucak dönüp geçiyor, hatıralar ise kalıcı,
Gönlümüzde sevgi tohumları ekmeli, mutlulukları paylaşarak.
Bir tebessümle açılan çiçek, baharı çağrıştırır,
Sadece bir gülümsemeyle, karşımızdakine ne kadar güzellik katabiliriz.
Küçük anlar, büyük mutluluklara dönüşebilir,
Bu yüzden sevdiklerimizi sık sık hatırlamalı, güzellikleri paylaşmalıyız.
Zamanı kucaklamalı, birbirimize sevgiyle sarılmalı,
Çünkü bu gün gülümseyen çiçek, yarın belki de rüzgarla savrulup gidebilir.
Ahı mı aldı git, aldatıldı mı,
Gözlerinde hüzün, yüreğinde bir iz var mı?
Yıldızlar düşer mi gece rüzgarında,
Bıraktığın izler, hala içimi sarar mı?
Aldatılmış sevginin buruk tadı,
Kalbinin derinliklerinde, hala bir acı bıraktı mı?
Belki de zaman, yaraları sarar,
Gönlün yeniden umutla dolup taşar mı?
Aldatıldıysan, güveni yitirdiysen,
Belki de yeniden inşa edersin kalbini, umutlarını.
Giden, geride bıraktığıyla ağırlaşır,
Ama sen, umutla bakarsan yeni güzelliklere, belki de yeniden doğarsın.
Kitapların tozları arasında buldum kendimi,
Mis gibi kokuyordu, yaşanmışlıklar sarhoş edici.
Her sayfa bir zaman dilimiydi, bir hikaye parçası,
Kitapları eskiten dokunuşlar, geçmişin izleri gibiydi.
Satırlarda kaybolmuş anılar, unutulmaz aşklar,
Kitaplar, geçmişin sırlarını içinde barındırır.
Her cümlede bir yaşam, bir serüven,
Kitapların arasında dolaşırken, adeta bir zaman yolcusu oldum.
Kırık dökük kapaklar, eski sayfalar,
Her biri bir hazine, her biri bir hayat.
Kitapların tozları, zamanın naif dokunuşu,
Bir soluk gibi içime çektiğimde, geçmişin sihirli dünyasına yolculuk ettim.
Gökyüzü ağlamaya başladığında,
Yağmurlar düşer yüreğime.
Ayrılık kapımızı çalarken,
Gözlerimde damla damla anılar.
Seni sevmenin acısı içimi sararken,
Sensizlik soğuk bir rüzgar gibi eser.
Ellerini tutmanın tatlı hüznü,
Gökyüzüne serilmiş hasret bulutları.
Ayrılık, kelimesiyle bile ağır gelir,
Kalbimizde yankılanan terkedilmiş bir şarkı.
Bir gün döner mi diye beklerken,
Zaman acı bir öğretmen gibi geçer.
Ama yine de kalır izlerin,
Her anımda, her nefesimde.
Ayrılık, bir rüyaymış gibi gelir bazen,
Ama uyanınca gerçekliğin soğukluğu çöker.