Smileface
@Smilefacee
Namüsait.
Zihinsel standardım sabit, uyum opsiyoneldir; seçimi seviye yapar.
1355 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Bazen bir habere denk gelirsin ve daha ilk satırda içini bir sıkıntı kaplar ya… İşte bu da onlardan biri.
Kahramanmaraş ve Şanlıurfa’da yaşananları okurken insanın aklından tek bir şey geçiyor: “Nasıl bu hale geldik?”
Okul dediğimiz yer… Hani çocukları gözümüz arkada kalmadan gönderdiğimiz yer. Güvende olduklarını düşündüğümüz, hatta belki de en güvende olmaları gereken yer. Ama artık öyle mi gerçekten?
Her böyle haber gördüğümde aynı hissi yaşıyorum. Önce üzülüyorum, sonra sinirleniyorum, sonra da garip bir çaresizlik çöküyor. Çünkü biliyorum ki birkaç gün konuşulacak, sonra unutulacak. Ta ki bir yenisi olana kadar…
Bu döngü çok yorucu değil mi?
Kimse büyük büyük laflar etsin istemiyorum aslında. “Önlemler alınacak”, “gereği yapılacak” gibi cümleler artık bir şey ifade etmiyor. İnsan sadece şunu duymak istiyor: Gerçekten bir şeyler değişecek mi?
Çünkü mesele sadece bir olay değil gibi geliyor bana. Sanki uzun zamandır biriken, görmezden gelinen bir şeylerin dışa vurumu gibi. Ve biz hep sonrasında konuşuyoruz. Hep olduktan sonra…
Belki de en çok bu can sıkıyor.
Çocukların korkmadan okula gidebildiği bir şey istemek bu kadar zor olmamalıydı. Gerçekten olmamalıydı.
Reklam
Bayramın huzurunu, sevincini ve o sıcacık birlik duygusunu kalbinizde hissedeceğiniz güzel bir bayram diliyorum 🌸
Kitapların birleştirdiği bu güzel toplulukta; her sayfada yeni umutlar, her satırda içimizi ısıtan duygular bulduğumuz nice bayramlara…
Okumalarımızın hiç bitmediği, hayallerimizin hep taze kaldığı, sevdiklerimizle birlikte geçirdiğimiz sağlıklı ve mutlu bir bayram olsun 💐
Hepinize iyi bayramlar 🤍
Hayatta bazen sürekli bir şeylerin peşinden koşarız; başarıyı, mutluluğu, huzuru… Oysa asıl mesele onları kovalamak değil, kendimizi büyütmektir. Zihnimizi beslediğimiz, ruhumuzu geliştirdiğimiz ve kendi bahçemizi güzelleştirdiğimiz zaman, aradığımız pek çok şey zaten bize doğru gelir. Belki de en doğru yol, biraz yavaşlamak ve kendimize yönelmektir. 
The Art of Laziness
The Art of LazinessBugün tarih dünyası büyük bir sesini daha uğurladı. İlber Ortaylı, yalnızca bir tarihçi değil; geçmişi yaşayan, yaşatan ve onu bugüne taşıyan nadir anlatıcılardan biriydi. Onun konuşmalarını dinleyen ya da yazılarını okuyan herkes, tarihin yalnızca kitap sayfalarında duran bir bilgi olmadığını; bir medeniyetin hafızası olduğunu hissederdi.
Osmanlı’dan Cumhuriyet’e uzanan geniş bir zaman dilimini, keskin zekâsı, güçlü hafızası ve kendine has üslubuyla anlatırken dinleyicilerini ve okuyucularını adeta bir zaman yolculuğuna çıkarırdı. Tarihi kuru bir kronoloji olmaktan çıkarıp insan hikâyeleriyle, kültürle ve şehirlerle birlikte düşünmemizi sağladı.
Onun eserleri ve konuşmaları birçok insanın tarihe bakışını değiştirdi. Bir nesle merak etmeyi, sorgulamayı ve geçmişle bağ kurmayı öğretti. Sert görünen üslubunun ardında ise ilme duyulan derin bir saygı ve kültüre olan büyük bir sevgi vardı.
Bugün onu kaybetmiş olsak da ardında bıraktığı kitaplar, fikirler ve yetişmesine katkı sağladığı öğrenciler yaşamaya devam edecek. Çünkü gerçek tarihçiler yalnızca kendi dönemlerinde değil, gelecek zamanlarda da konuşmaya devam eder.
İlber Ortaylı’nın hatırası; kitap sayfalarında, kütüphanelerde ve tarihe merak duyan herkesin zihninde yaşamayı sürdürecek.
Saygıyla ve minnetle…