Smileface
@Smilefacee
Namüsait.
Zihinsel standardım sabit, uyum opsiyoneldir; seçimi seviye yapar.
1355 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Smileface bir yorumu yanıtladı.
6/10
2026 29. kitabı
Bazı kitaplar daha başında sana “bu hikaye canını yakacak” hissini veriyor. Hamnet tam olarak öyle bir kitap. Ama ilginç olan şu: Bunu büyük olaylarla değil, küçücük detaylarla yapıyor. Bir evin
Güzel bir inceleme olmuş henüz okumamıştım okumakla okumamak arasında gidip gelirken fikir verdi bu anlamda.
Bunu duymak çok mutlu etti 🌸 Umarım siz de okurken kitabın o yoğun atmosferini hissedersiniz. Bitirdiğinizde yorumlarınızı da çok merak ederim 💫
Hafızanı Kaybedersen Suçların da Kaybolur mu?·144 syf.·
6/10
2026 30. kitabı
Kitaplar daha ilk sayfadan “Burada bir tuhaflık var” hissi verir ya… işte bu kitap tam olarak öyle. Sessiz sessiz ilerliyor ama insanın içini aşırı rahatsız eden bir havası var. Üstelik bunu bağırarak değil, fısıldayarak yapıyor.
Kitabın baş karakteri yaşlı bir seri katil. Evet, kulağa zaten yeterince ilginç geliyor ama asıl mesele bu değil. Adam Alzheimer olmaya başlıyor ve olaylar tam burada karışıyor. Çünkü okurken sürekli şunu düşünüyorsunuz: “Gerçekten olan şey bu mu, yoksa o mu öyle hatırlıyor?” Bir noktadan sonra karaktere mi güvenemiyorsunuz, kendinize mi, karışıyor.
Ben kitabı okurken sürekli diken üstünde hissettim ama klasik polisiye gerilimi gibi değil bu. Daha sessiz, daha psikolojik bir gerilim. Sanki her sayfada bir şey olacakmış gibi ama ne olacağını asla kestiremiyorsunuz. Kitabın en iyi yaptığı şey de bu bence: huzursuz etmek.
Bir de garip şekilde karaktere bazen üzüldüm. Düşünsene, bir seri katile üzülüyorsun. Kitap insanı tam olarak böyle rahatsız edici bir yere çekiyor. İyiyle kötünün sınırı iyice bulanıklaşıyor.
En sevdiğim şeylerden biri de anlatımının aşırı akıcı olmasıydı. Gereksiz detay yok, uzatma yok. İncecik kitap ama içinde kocaman bir karanlık taşıyor resmen. Hele son sayfalarda olaylar iyice zihnin içinde dönmeye başlıyor. Kitabı bitirince bir süre tavana bakıp “Ne okudum ben şimdi?” hissi geliyor gerçekten.
Karanlık atmosferli, psikolojik tarafı güçlü ve ters köşe his bırakan kitapları seviyorsanız bence hiç düşünmeden okuyun.
Peki sen olsan, hafızana güvenemediğin bir anda kendi geçmişinden ne kadar emin olabilirdin?
Smileface bir yorumu yanıtladı.
Bazen insan kalabalıkların içinde bile yalnız kalabiliyor. En çok da “yanındayım” diyenlerin aslında sadece iyi günlerde yanında olduğunu fark ettiğinde…
Zor zamanlar insanın hayatındaki herkesi sessizce süzüyor. Kimin gerçekten yanında olduğunu, kimin sadece sözlerle var olduğunu o zaman anlıyorsun. “Ne olursa olsun buradayım” diyenlerin çoğu, gerçekten ihtiyaç duyduğunda ortada olmuyor.
Belki de en kırıcı olan şey bu: İnsanın dertlerini anlatacak bir omuz araması ama karşısında sadece güzel cümleler bulması. Çünkü bazı insanlar destek vermeyi değil, sadece destek veriyormuş gibi görünmeyi seviyor.
Yine de insan içten içe bir gün gerçekten anlaşılmayı, gerçekten yanında olacak birini bulmayı umut ediyor. Ama bazen o umut bile çok uzak geliyor.
Bu satırlar biraz kırgınlığın, biraz yalnızlığın ve biraz da içimde kalan sözlerin yansıması… 🖤
Bu yorum görüntülenemiyor
Smileface bir yorumu yanıtladı.
Yaralarımız ve övgüye duyduğumuz ihtiyaç bazen en iyilerimizi bile kör edebilir.
Sayfa 189
Yalom ile tanışmak çok harika birşey, nietzsche ağladığında ve divan kitabını da öneririm size Yalom’un 
Divan 
Nietzsche Ağladığında
Smileface yorumladı.
Başkalarının doğum günlerinde “ iyi ki “ sözü ne kolay çıkıyor ağızlardan… Kendimize gelince bir duraksıyor sanki insan… İyi ki dediğim sebeplerin bol olduğu bir yıl olsun 😊☺️☺️
