"Ellerini ona doğru uzattı. Louis, kadını kucakladı. Bu işin ancak böyle düzeleceğini düşünüyordu, iki kişi arasında bir çeşit insani elektrik akımı gider gelir, kayıp duygusunun katılığını yumuşatırdı."
"İnsanın aklının alabileceği dehşetin sınırı olacağına inanmak yanlış bir düşünce olmalıdır. Tersine insanı saran karanlık artıkça harekete geçen bir mekanizma da bu sınırı sonsuza dek genişletir."
"Bebeklerin insanın ses kutusunun çıkarabildiği bütün sesleri çıkardıklarını bilirdi... okulda ilk kez Fransızca okuyan bir öğrencinin beceremediği o akıcı titreşimi, Avustralyalıların o genizden gelen kaba seslerini, Almanların o kesik ve boğuk sessiz harfleri gibi. Ama sonra anadillerini öğrendikleri zaman bu yeteneklerini kaybederlerdi. Louis her zaman düşünürdü çocukluğun öğrenmeden çok unutma dönemi olup olmadığını."
"Baştan sona kadar iyi geçen günler zaten azdır. Belki de bir insanın yaşamındaki gerçekten iyi günlerin toplamı bir ay bile değildir. Louis'e göre Tanrı acı dağıtmaya gelince daha cömert davranıyordu."
"Ama zaman geçerdi, insanın bir duygusu bir başka duyguyla yer değiştirirdi. Güçlü bir acı daha yumuşak bir acıya dönüşür, bu da daha yumuşak acı yerini yasa bırakır, yas da sonunda bir hatırlama olurdu."