İnsanlar her dakika 'insan' sözcüğüne bin bir anlam yüklüyorlardı.Öte yandan ne düşmanlıklar ne hırslar bitiyordu.Her gün her dakika hak hukuk,özgürlük kavramlarını dillerinden düşürmüyor,ama insan kardeşlerini açlığa,esarete,ölüme ve vahşete sürüklemekten ya da sürükleyenlere karşı sessiz kalmaktan vazgeçmiyorlardı.'Büyük insanlık' yalnızca dillerde, uygulanmayan yasalardaydı.Rezillik!
...Babası liseye gitmesine karşıydı.Annesiyse kocasının her fikrini kesinkes kabul edip onaylamaya alışkındı.Birbirleriyle pek az konuşurlardı.Eylem onların nasıl olup da dört çocuk yapacak kadar yakınlaşabildiklerine şaşmıştı.Ara sıra,sevgi duymadan,yolunu şaşırmışlar gibi telaş içinde birleşiyor,sonra hemen birbirlerinden hızla kopuyorlardı herhalde.
"Vücutlarımız,birbirimize en kolay vereceğimiz şeydir;asıl mesele,hayatımızı verebilmektir.Baştan aşağı bir aşkın olabilmek,bir aynanın içine iki kişi girip,oradan tek bir ruh olarak çıkmaktır!"