Oysa karşındakine bakınca şunu görmek mümkün;
"burada bir öz var ve o öz aslında muhteşem bir potansiyel." İlişki içinde olduğumuz insan "Biz" in bir parçası ve karşımızdaki insanda muazzam bir gizil güç var. İşte anahtar bunu görmekte ve anlamakta.
Cengiz Aytmatov'un bu eseri için ne yazsam eksik kalacağını bilmekle beraber şunları söylemeliyim ki bir yazar insanı ve insana dair birçok kavramı bu kadar güzel anlatabilir. Kitabı okurken altını çizdiğim, beni düşünmeye sevk eden o kadar çok yer oldu ki bu çok güzeldi. Okurken düşündüren kitaplardan biri. İnsanların fazlaca kötü olabileceklerini düşündüğüm şu dönemde insana dair iyiyi kötüyü kitap çok güzel bir şekilde sorgulatıyor. Sadece başka bir insana değil insanın kendine ve doğaya verdiği zararları, kendi çıkarları, fikirleri ve benlik duyguları ile hareket etmelerinin ne gibi sonuçlar doğuracağını da kurguladığı hikayesi ile gözler önüne seriyor. Kitabın sonunda gözlerden birkaç damla yaş süzülebilir çünkü başlı başına duygu dolu bir eser. Zaten insan ağzına kadar duygu dolu bir küp değil midir? Son olarak buraya da sevdiğim bir cümleyi bırakıyorum;
"Her insan kaderinin peşinde koşar ve her kader adamını arar. Hayat böylece sürüp gider."
Aradığımızı bulduğumuz günlere.. İyi okumalar dilerim.