S
@Sngllk0
Hûd-112♡
"Bütün unuttuklarıma kendi adını yaz,
Ve sonra topla beni düştüğüm yerden."
Çocuk Gelişimi
153 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Tezer özlü sevdiğim bir yazardır. Bu kitabı neden yazmış anlamadım. Kitap boyunca hoşlanmadığım tabirler geçti ve incecik kitabı okurken işkence çektim resmen. Ne anlattığı da anlaşılmıyordu. Nostaljik prenses hayal kırıklığına uğrattı bu sefer:(
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
" İçinde birikenleri kağıda dökmeyi sevenler aslında kendi içinde birçok parçaya da bölünmüş o insanlardı.
...
Tüm benliğim ikiye bölünmüş vaziyetteydi açıkçası. Bir taraf; söyleyemediklerini korkaklığından kağıtlara döküyorsun derken, bir taraf ; ruhunu artık özgür bırakmak için yazıyorsun diyordu. Ben ise nerede durduğumu o bomboş, bembeyaz duvarlara bakarak anlamlandırmaya çalışıyordum. "
Farklı insanların farklı dertleri, her birinin ayrı etkisi olsa da bazı kitaplar bu insanları bir araya getiriyor. Bundandır ki bizler başkalarının yerine kendimizi koyabiliyoruz veya yaşanan ne kadar farklı olursa olsun ortak kelimeler kullanabiliyoruz. Acı dilimiz ortak oluyor kitaplar sayesinde. Yazardan okuduğum Üçüncü kitap olmasına rağmen burada farklı bir kişiyle tanıştım. İnsanların da o farklı dertler gibi farklı boyutları var. İlk kitabında umut etmekten, mücadele etmekten, ne yaşanırsa yaşansın pes etmemekten dem vururken yazarımız; ikinci kitabında, karakterler her ne kadar farklı olsa da, yaşanan bu zorlu süreçte kişinin kendi kendisi ile verdiği mücadele, savaş, umut varmış gibi görünse de o umudu tekrar kalbe işlemenin ne kadar zor olduğunu anlatmıştı. Bu kitabında ise bütün bu mücadeleler olurken kişinin ne hissettiği, iç dünyasında yaşadığı duygu karmaşası, aslında neyi isteyip neyi istemediği, hayattan beklentisi... Anlatılmıştı...
Kısacası yazılanın ne kadar mahrem olduğunu ve hiçbir şeyin asla göründüğü gibi olmadığını, kendimize bir şans vermeniz gerektiğini açık ve net şekilde gördüm. kişinin ağzından çıkan söz nasıl kendine aitse, kaleminden dökülen her bir kelime de bir o kadar kendine ait. İçte verilen her savaş kelimelere dökülemiyor ne yazık ki.. o yüzden ne herşey göründüğü gibi ne de bir insanı tam anlamıyla anlamak mümkün...
Bu satırlarda kendinizi
Kendisi bilimsel bir kitap, bilimkurgu tarzında görünen fakat mükemmel bir duygusallıkta olan harika bir dram. Ne zamandır bu kadar güzel bir kitap okuduğumu hatırlamıyorum. İçerikte benim hoşuma gitmeyen bazı kelimeler birkaç yerde tekrarlanmış olsa da kitabın güzelliğinden eksiltmemiş. Düşük IQ ile doğmuş 32 yaşındaki Charlie Gordon bir ameliyata girecektir. Bu ameliyat bilimsel olarak bir fare üzerinde denenmiş ve başarılı olunmuştur. Fakat ilk insan üzerindeki deneme Charlie'de olacaktır ve insan üzerinde nasıl bir etki göstereceği kesin bir şekilde belli değildir, risklidir. Zihinsel engeli olsa da Charlie duygularını tam yaşamaktadır. Ailesiyle arkadaşı sandıkları ile çevresi ile bir sürü sorunlar yaşar. Girdiği ameliyat sonucunda herkesin onu seveceğini ve onunla alay etmeyeceklerini zanneder . Ne yazık ki başarılı geçen ameliyatın sonucunda birçok insanın ömrü boyunca öğrendiğini çok az bir sürede öğrenen Charlie Gordon bu sefer de insanlardan daha üstün göründüğünden insanlar ondan kaçarlar. Charlie ve Algernon arkadaşlığı, Charlienin duyguları, doktorların tekdüze egoları, Charlienin aile dramı mükemmel bir şekilde aktarılmıştı...
Karanlık kitaplıktan okuduğum ilk kitap, başta biraz garipsedim ön yargılıydım yeni bir türe karşı ama betimlemeler de bunda etkili olsa da kitap beni sonradan içine çekti. Korkmayı bekledim ama korkutucu değildi ürperticiydi...
Yola çıkan iki kişi biri olayları anlatan diğeri İsveçli..
Hikayeyi anlatan kişi fark edilmeden çok iyi tasvir olunmuştu. Çünkü o sesleri ikisi de duyuyordu, tuhaflıkların ikisi de farkındaydı. Ama İsveçli herşeyi açıkça belli ederken birinci kişi gizliyordu ve bu şekilde baş ediyordu diğerini de inandırmaya çalışıyordu. Özellikle bir yerde vurgulanan beni çok etkiledi. İsveçli ise bu olanlarla zihnini kontrol ederek baş ediyordu.
Kısa sürede okunabilecek farklı bir kitap, önerilir
Verdiği mesajlar, konusu , Maya'nın kendiyle beraber üç kadın için de güçlü durması baş kaldırması, profesörün ve nadianın
hüzünlü sonları... Çok güzeldi ortalarda biraz sıkıldım bazı olaylar uzatılmıştı ve ilk başlardaki günlük konuşma tarzını sık kullanması okumamı biraz yavaşlattı. Onun dışında sonu çok güzeldi ve akıcıydı. Son sayfayı okurken tüylerim diken diken oldu..
