Kuşkusuz insan, inşa etmeyi, yollar açmayı seviyor; ama daha büyük bir tutkuyla yıkmayı ve karmaşayı neden daha çok sevdiğini söyleyebilir misiniz? Bunu bana açıklayın, lütfen! Belki de insanın yıkmayı ve karmaşayı bu kadar sevmesinin nedeni, aslında içgüdüsel olarak, hedefine ulaşıp inşa ettiği binayı sonlandırmaktan korkmasıdır. Nereden bilebilirsiniz, belki de uzaktan beğendiği bu binayı, yakından görmeye dayanamıyor; belki de sadece inşa etmeyi seviyor, binanın içinde yaşamayı değil.
Aslında sevmeye yetemeyen bir insanım, çünkü, yineliyorum, bana göre sevmek birilerinin üstünde üstünlük kurmak, zorbalığa mekan bulmaktır. Yaşamım boyunca aşkın başka türlüsünü düşünememişimdir; sonuçta şimdi bile sevgiyi, sevdiğimiz kişinin bize gönüllü olarak tanıdığı zorbalık hakkı biçiminde görürüm.