Sevgi öğrenilen, geliştirilen, emekle inşa edilen, anlamaya ve kabule dayalı bir deneyimdir. Sevgide zorlama, beklenti, deforme etme, değiştirme, yönetme yoktur. Kaktüsü dikenleriyle sevmek için kaktüsün doğasını bilmek gerekir, yapısını anlamak gerekir, varoluş şartlarını öğrenmek gerekir. Dikenleri var diye, bir hanımeli kadar güzel kokmuyor diye, bir kasımpatı kadar renkli değil diye, dikenleri batıyor diye, verdiğiniz suyu almıyor diye, fazla sudan dolayı çabuk çürüyor diye kaktüse kızamazsınız. Onu diğerleri gibi olmamakla suçlayamazsınız ya da diğer çiçeklerde gördüklerinizi ondan talep ederek kaktüsün şartlarını zorlayamazsınız, onun yaşamsal koşullarında azıcık değişiklik yaptığınızda kaktüs ölür.
Kendini iyi yetiştirmek, iyi okumak, aydınlanmak bile hayata değer katmaktır. Bir dil öğrenmek, öğrendiğini paylaşmak, öğrendiğinden başkalarının faydalanmasına imkan vermek de hayata değer katmaktır mesela. Bir kedinin başını okşamak, bir köpeğe su vermek, arabadaki çöpü camdan dışarı boşaltmamak, telefonlara nazikçe cevap vermek de nazikçe yaşamı desteklemektir.
Dünya değişiyor dostlarım. Günün birinde gökyüzünde güz mevsiminde artık esmer lekeler göremeyeceksiniz. Günün birinde yol kenarlarında toprak anamızın koyu yeşil saçlarını da göremeyeceksiniz. Bizim için değil ama, çocuklar, sizin için kötü olacak. Biz kuşları ve yeşillikleri çok gördük. Sizin için kötü olacak.