Aomame sık sık, kendi kendine bir insanın özgürlüğünün nasıl bir şey olduğunu sorardı. İnsan bir kafesten kurtulsa bile, çıktığında kendini bulduğu yeni yerin aslında daha büyük bir kafes olması olası mıydı acaba?
Bedeni insanın kutsal tapınağıydı ve daima temiz tutulmalıydı. Tek bir toz zerresi, ufacık bir leke bile olmamalıydı. O tapınakta nasıl ibadet edileceği başka bir sorundu.