Şeytan ve Genç Kadın benim için sadece bir roman değil, insanın vicdanıyla yaptığı sessiz bir yüzleşmeydi. Kitap boyunca “İnsan gerçekten ne kadar iyi kalabilir?” sorusu sürekli aklımdaydı. En sevdiğim tarafı da buydu olaylardan çok insan ruhunun karanlık tarafını anlatması.
Paulo Coelho’nun dili çok sade ama cümlelerin altında ağır bir anlam var. Bazı sayfalarda durup düşünüyorsun.
Bence kitabın en güçlü yanı, herkesi kendi içinde sorgulatması. Çünkü kitap boyunca aslında başkalarını değil, biraz da kendini okuyorsun. İyilik, kötülük, açgözlülük, umut… Hepsi insanın içinde aynı anda var olabilir mi diye düşündürüyor.
Böyle sakin ilerleyen ama insanın zihninde iz bırakan kitapları seviyorsanız kesinlikle okunur.