Elif Kılıçtaş
@Soleus
15 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Benim babam da aralık ayında öldü.
Bu cümleyi yazmak da okumak da hala zor. Kitap da öyle. İlk defa bir kitabı içeriğine bakmadan aldım keşke okumasaydım beni 15 yıl önceye götürdü.
Sanki zaman hiç geçmemiş gibi, o günlerin içinden tekrar yürüdüm.
Bu kitap bir babayı kaybetmenin sessizliğini anlatıyor. İnsan bazen bir kelimeyle bile boğazının düğümlenebileceğini fark ediyor.
Eğer babanız yaşıyorsa bu kitabı okuyun.
Ve son sayfayı kapattığınızda gidip ona sıkıca sarılın.
Bu kitap bana “herkesin içinde sakladığı ama yüksek sesle söyleyemediği şeyler”i hatırlattı. Şermin Yaşar öyle doğal, öyle bizden bir dille yazmış ki okurken sanki bir arkadaşım içini döküyormuş gibi hissettim. İnsanın iç dünyasını, susmak zorunda kaldıkları cümleleri çok gerçek ve dokunaklı anlatıyor. Kolay okunan ama bitince insanın içinde bir şeyleri kıpırdatan bir kitap.
