Elbette söylemek istediğimiz bir şey olmasa bile konuşmak, karşımızdaki kişiye nezaket gösterdiğimiz anlamına da gelebilirdi. Ancak çoğu zaman başkalarını düşünmekten asıl kendimizi düşünemez hale geliyorduk.
O halde iyi bir kitabın kriterleri nelerdi? Yaşama dair ögeler barındırması, öylesine söylenmiş sözler değil, derin bir bakış açısıyla dürüstçe yazılması.
Youngju, Minchul'un annesinin yaşlı gözlerini düşünüp bir madde daha ekledi.
Yaşamı anlayan bir yazar tarafından yazılmış bir kitap olması.
Anne-kızıyla, anne-oğluyla, kişinin kendisiyle ilgili kitaplar. Dünyaya dair kitaplar. Yazarın engin anlayışının okuyucunun kalbine dokunuşun, okuyucunun hayatı anlamasına yardımcı olması. Bir kitabı güzel kılan, işte bu nitelikler değil miydi?