C.
@Solmayancicek
Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince
Nehlyudov kâtibin buradaki, bütün dünyadaki her şeyin sırf Katyuşa için var olduğunu, ondan başka her şeyin, herkesin önemsiz olacağını anlamamasına șaşmıștı. O her şeyin merkeziydi çünkü. Kutsal resimlerin çerçevesini saran altın yaldız onun için parlıyordu; şamdanlardaki avizelerdeki bütün mumlar onun için yakılmıştı; bu neșeli, sevinç dolu ilahiler onun için söyleniyordu. Dünyada bütün, bütün güzel olan șeyler onun içindi
Reklam
Ondaki du korkunç değişiklik, kendine olan inancm yitirip, başkalarına inanmaya başladığı için olmuştu. Kendine inancın yitirip başkalarına inanmaya başlamasınn nedeni ise, kendine inanarak yaşamanın ona çok çok güç gelmesiydi.
O zamanlar dürüst, soylu, iyi olan her şeye kendini esirgemeden veren bir gençti; şimdiyse yalnız kendi çıkarlarını düşünen, ahlaksız, bencil bir adam olmuştu. O zaman dünya onun için, büyük bir coşkuyla, sevinçle anlamaya çalıştığı Tanrısal bir sırdı. Oysa șimdi, yaşamda her sey yalın ve açık-seçikti. Onun içinde yaşadığı koşullardan başka bir şey değildi.
Demolins'e göre İngilizlerin üstünlüğünü, orada bireylerin, insanların daha özgür olmasında aramak lazım işte bizde bu yok. Bizde öyle özgür, aklını kullanan girişken insan yok. Bizde herkes köle, herkes boyun eğmek, toplumun içinde erimek, korkmak için yetiştiriliyor, Eğitim dedikleri şey hocanın dayağı, anneyle teyzenin saçma tehditleri. Din, korku, karanlık düşünceler, ezberlenmiş şeyler... Sonunda boyun eğmekten başka bir şey öğrenmiyorlar. Kimse kendi çabasıyla, topluma karşı çıkarak yükselmiyor. Herkes boyun eğerek, birisinin himayesine girerek, kulluk ederek yükseliyor. Kimse kendi hesabına düşünmüyor. Düşünürse, korkuyor.
Reklam