Yaşamlarımız doğayla daha uyumlu olsaydı, muhtemelen kendimizi onun sıcağından ya da soğuğundan bu kadar koruma gereği hissetmez, tıpkı bitkiler ve dört ayaklıların yaptığı gibi, pnu daimi bakıcımız ve yarenimiz olarak görürdük. Eğer bedenlerimiz uyarıcı ve canlandırıcı diyetler yerine katkısız, basit şeylerle beslenseydi soğuğa yapraksız ince bir dal parçasından başka bir şey sunamayacaktı belki, ama kışı bile büyümek için elverişli bulan ağaçlar misali serpilip gelişecekti.