Fatih Süleyman Solak
@Solomonss
Çevrendekiler seni bir keşmekeşe girmeye, huzursuzluğa kapılmaya zorladığında derhal kendi içine çekil, ama gereğinden fazla kalma orada. Bunu ölçülü bir şekilde tekrarlarsan uyum üzerinde daha etkili olursun.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Şeyler öyle bir gizem perdesine bürünmüştür ki, azımsanmayacak sayıda filozof, üstelik öyle sıradan da olmayanlar, bunların tamamen kavranamaz olduğu sonucuna varmıştır. Hatta Stoacılara bile anlaşılması zor görünmüştür. Verdiğimiz tüm kararlarda hata yapabiliriz. Hata yapmayan insan olur mu? Bir de şeylerin kendilerine bak iyice, ne kadar gelip geçici, ne kadar bayağıdır hepsi; hemen hepsine bir fahişe, bir şehvet düşkünü, bir hırsız da sahip olabilir. Sonra da etrafındaki insanların davranışlarına bir bak, insan kendisine bile güçbela katlanırken, bunların en iyisine bile nasıl katlansın? Böyle bir belirsizlik ve pislikte, varlığın, zamanın, hareketin ve hareket eden nesnelerin yoğun akışında saygıyı hak eden veya istek uyandıranın ne olduğunu hiç tasavvur edemiyorum. Ama tam tersine, insanın bizzat doğal yok oluşunu beklerken kendini cesaretlendirmesi ve ölümün gecikmesine gücenmemesi için kendisini yalnızca şunlarla teselli etmesi gerekir: İlkin, evrenin doğasına uygun olmayan hiçbir şey benim başıma gelmez. İkincisi, ruhuma ve tanrıma aykın bir şey yapmamak benim elimdedir, çünkü hiç kimse beni buna zorlayamaz.
Dalgaların sürekli çarptığı kaya gibi ol: Sağlam, hareketsiz durur kaya ve yatıştırır etrafında suyun öfkesini. "Ne talihsizim ki bu benim başıma geldi." Hayır talihsiz değilsin, "Bu benim başıma geldiği için talihliyim, zira bana hiçbir zarar veremedi ve şu andaki, ya da gelecekteki yaşamım için de korkmuyorum," demeli. Çünkü herkesin başına talihsizlik gelebilir, ama herkes talihsizliği zarar görmeden atlatamaz. Öyleyse neden talihsizlik değil, talih olmasın? Yani insanın talihsizliğinin, insanın doğasının sapmasından kaynaklanmadığını mı söyleyeceksin? Peki insan doğasının iradesi ya da amacıyla uyumsuz olmayan bir şeyin, bu doğadan sapma olması mümkün mü? Peki nedir bu irade ya da amaç? Biliyorsun ne olduğunu. Başına gelen şeyler adil, cömert, gösterişsiz, aklı başında, telaşsız, dürüst, mütevazı, özgür olmanı, insanın kendine has doğasını var eden diğer bütün özelliklere sahip olmanı engelleyebilir mi? Kalan günlerinde, sana acı veren her şeyde bundan faydalan: "Bu bir talihsizlik değil, aksine buna yiğitçe katlanmak talihtir."
Pek çok şeyden kesinlikle kurtul, yalnızca bunların pek azını aklında tut; ayrıca herkesin şimdide, sadece bir anlığına yaşadığını hatırla. Kalan günlerimiz ya geçip gitmiştir ya da bilinmezdedir. Yaşam gerçekten kısadır. Bu kısacık yaşamı yeryüzünün ufacık bir köşesinde sürdürür herkes. Uzun bir yaşamın ardından gelen şöhret bile kısadır. Uzun zaman önce ölmüş birisini, ya da bizzat kendilerini öğrenmemiş olanların hepsi, kendinden öncekiler gibi çok hızlı bir şekilde ölmüş olacak.
Aslında eğer insan yaşamında adaletten, doğruluktan, ihtiyattan, yiğitlikten ve son olarak bizzat kendi kendine yetmekte olduğun düşüncenden ve kaderin doğru akla göre hareket etmekte olan sana, isteğin dışı pay edilmiş şeylerde sunulan olanaklardan daha güçlü bir şey bulursan, diyeceğim şu ki eğer bundan daha güçlü bir şeyi görürsen, buna doğru canıgönülden yönel ki, bu en iyi şeyden yararlanabilesin.