Sıkılmak doğal ruh halimizdi ama yalnızlık tabuydu; bu yüzden ellerimi gidondan ayırıp yalnızlığı seven, başına buyruk, kendine yeten ve sır dolu biri havasında görünmeye çabalardım. Ama yalnızken öyle değilmiş, mutsuzken mutluymuş gibi görünmek büyük çaba gerektiriyordu.
"İnsanın kimsesi yoksa, hiçbir yere gidemez. Herkesin, gideceği bir yeri olmalıdır. Çünkü öyle bir an olur ki, insanın mutlaka bir yere gitmesi gerekir."