Bana intihar etmenin ne kadar günah ve etik dışı olduğunu, aslında pes etmeyip mücadele etmem gerektiğini söyleyen ve seni sen yapan değerlerinden vazgeçme; diyen arkadaşım intihar etmişti. Kısa bir süre önce ailesinin yanına gittiğimde duyduğum birkaç cümle ise şöyleydi: 'Onu çok yalnız bıraktık, bize hiçbir şeyini anlatmazdı, kendi içinde çözerdi her şeyi. Konuştuğumuzda şen şakraktı…' Evet, onu çok yalnız bırakmışlardı; anlattığında dinleyecek bir kulak bulamamıştı. İçinde kurduğu dünya ile dışarıdan baktığı hayat bambaşkaydı. Çünkü her şeyinden vazgeçenlerin yüzünde donuk ve aptal bir tebessüm olurdu; tıpkı bunları bana anlatırken yüzünde beliren o ince tebessüm gibiydi.