Solukmavi
@Solukmavi_
163 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Yaşama son vermek isteyip beceremeyen insanlar kitaplara sığınıyor. Belki de bu yüzden kütüphaneler, sessiz intiharların ertelendiği kutsal mekânlardır. Sayfalar arasında bir tür teselli bulunur: bir karakterin cümlesine tutunmak, kendi kırıklığını onunla paylaşmak gibidir. Bir romanın satır aralarında, birinin seni anladığını hissedersin üstelik o kişi çoğu zaman çoktan ölmüştür.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yalnızlık, yanınızda kimsenin olmaması demek değildir. Sizi anlayan birinin olmaması demektir.
