somesleep
@Somesleep
Okuduğum kitaplarla ilgili kişisel düşüncelerimi dile getirdiğim bir hesap (:
Kitapta olduğu konumdan, pozisyondan, yaşam standartlarından tam anlamıyla hiçbir zaman tatmin olmayan bir kadın gördüm. Sürekli kendisiyle ve insanlarla olan bir savaşı var gibiydi. Kitabın sonlarına doğru kendini kanıtlamak, tatmin etmek ve insanları kandırmak amacıyla yaptığı türlü dramaların, traji komik oyunların, planların ve gösterişin aslında aynı tip, sıradan ve boş denilebilecek insanlar tarafından hiçbir önemi olmadığını ve anlaşılamayacağını fark ettim. Gerçekte de aslında insanların kendilerini, egosunu, yeteneklerini ve zekasını tatmin etmek amacıyla verdikleri çabanın diğer insanların gözünde hiçbir değerinin olmadığını hissettirdi. Bana göre insan başta bu hayatta kendisi için bir şeyler yapmalı. Başkalarının tepkilerine göre tatmin olmanın, mutlu, öfkeli ya da üzgün hissetmenin aslında iyi bir şey olmadığını düşünüyorum. Başkalarının üzerimizde oluşturmaya çalıştığı algının, psikolojik baskının ve altı tamamen boş eleştirilerinin bizler için pek bir önemi olmamalı ve bizleri ciddi derecede etkilemesine izin vermememiz gerektiğini düşünüyorum. Bunlardan etkilenmemeyi ve bunlara göre hareket etmemeyi öğrenmemiz gerek. Herhangi bir alanda, bir konuda, olayda veya eylem içinde bulunurken kendimiz kendimize yetebilmeli ve başkaları üstünden tatmin olmak yerine kendi kendimizi zekamız, yeteneğimiz, başarımız ve eylemlerimizle tatmin etmeyi öğrenmeliyiz.
Reklam
