Yeni doğan başkasına teslim edilmiştir,yalnızca onun okşamalarının,alakayla (burada sevgi sözcüğünden bilerek kaçınıyorum) esirgemeden gösterdiği ihtimamın iyi niyetli kollarına değil ,aynı zamanda ebeveynlerinin,muhtemel kardeşlerinin ,dadılarının ruh hallerine de teslim edilmiştir.Çünkü doğum sonrası dönem ,muhtemeldir ki duygusal ve ruhsal olarak ,bedenin koptuğu kadar ayrılamamıştır henüz anneden ve rahim dünyasından.Bizi henüz “gör” mediğinin söylendiği o bakışla baktığında bize ,aslında ne algılamaktadır.?Duygusal yaşamında hırpalanan bir yetişkin bir çöp muamelesi görmeye bırakırken kendini,küçük bebeğin bedenidir onun içinde konuşan ve hiçbir yetişkinin ona ihsan edemediği ,ihsan edemeyeceği bir alaka talep eder