“İnancına yeniden kavuşmayı kendisi zorlaştırdı; korkarım, burnunun ucundan geçsek bile bizi göremeyecek, tanımayacaktır. Kör oldu çünkü. Pişmanlık tek başına işe yaramaz, af pişmanlıkla satın alınmaz, hiçbir şeyle satın alınmaz.”
“ Aynı zamanda hem sevip hem aşağıladığı insanların çocuksu ya da hayvansı bir yaşam sürdüğünü görüyordu. Çalışıp didindiğini görüyordu onların;karşılığında ödedikleri ücreti hiç de değmeyecek nesneler uğurunda , para pul ,küçük hazlar, küçük payeler uğurunada acı çektiklerini ,saçlarını ağarttıklarını görüyor ,birbirlerine veriştirip hakaretler yağdırdıklarını,bir Samana’nın gülüp geçtiği ıstıraplardan dolayı ah vah ettiklerini,bir Samana’nın hiç duyumsamadığı yokluk ve yoksunluklardan etkilendiklerini görüyordu.”