“Tepeye tırmandığımı zamnederken aslında bayır aşağı koşmak. Tam böyle durum. İnsanların gözünde giderek yükselirken aynı anda hayat da benden o kadar eksiliyor, ayaklarımın altından çekilip gidiyordu. Madem öyle, ölmeye hazır ol!”
İçimdeki boşluk nereye kaçsam kime sığınsam dolmayacak, daha da büyüyecekmiş gibi hissediyorum. Çok büyük yanlışlara fazla emin adımlarla ve çocuksu bir hevesle koşmuşum gibi. Küçüklüğüm, sahip olmak için savaş verdiği seçim hakkını böyle kullandığımı bilse benden nefret ederdi.