Sapkınlık, yalnızlık, bencillik çağı değil mi bu? Kapılmama zamanı, hoyrat davranmama, kendini bilme, kendini öğrenme. Her şey sende başladı, her şey sende bitecek, her şeyin çözümü sende; suçlu da sensin, suçsuz da. İyi de sen, kötü de. Mutsuz zaten sensin ama mutlu olabilecek de sen. Yollar uzun, yollar çok, yollar hep. Kaybolma.
Zaman karşınıza ummadığınız insanlar çıkartabiliyordu. Ona karşı koymak ya da verdiğini almamak gibi şansınız olmuyordu çünkü hepimiz zamanın çarmıhına gerilmiş birer kurbandık.
İnsanların arkasına sığındığı ve iğrendiğim bir başka mesele de "güçlü olmak" saçmalığıydı. Kimseden daha güçlü değildim, akıllı olmak ve güçlü olmak aynı şeyler değildi. Güç, benim için sadece fiziksel bir eylemken akıl, bütün hayatım ve sahip olduğum her şeydi.