Gençlik yıllarımda babamla aramız pek de fena sayılmazdı doğrusu ama çocukluk yıllarımdaki korku içime bir daha çıkmamacasına yerleşmişti.
…
Belkide bu yüzden hiçbir derdimi anlatmadım ona. Annem aramızda çevirmenlik görevi yaptı. Bazen onunla konuşmaya karar verir , kendi kendime uzun söylevler hazırlardım ama yüzünü gördüğüm anda tutulur kalırdım. O da beni çok saygılı bir evlat olarak tanırdı bu yüzden.