“Tanrım! Birbirinin peşi sıra, bıkmadan, usanmadan, acımadan bu küçücük varlığa yüklenecek yıllar, ne kadar boş, ne kadar anlamsız; her şey orada, o etin içinde yazılı değil mi? Çok, çok önceden yazılmış, kararlaşmış...
Onun, alın yazısını, noktası noktasına, adım adım yaşaması, ama bunu kendi elleriyle yarattığına inanması gerek.”