Srcn
@Srcn_
Sınıf Öğretmeni
Yüksek Lisans
İstanbul
32 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
“Vahşetler pay edildiğinde sevgi sessizlik yemini gibidir.”
Ivan Repila’nın kısa olmasına rağmen yoğun bir etki bırakan romanı. Hikâye, isimleri verilmeyen iki kardeşin—Büyük ve Küçük—kendilerini derin bir kuyunun dibinde bulmasıyla başlıyor. Nasıl düştüklerini bilmiyoruz kitabın başında. Önce çıkmaya çalışıyor, fakat tüm denemeleri başarısız olunca açlık ve susuzlukla mücadele etmek zorunda kalıyorlar.Zaman geçtikçe fiziksel ve zihinsel olarak tükenen kardeşlerden en çok etkilenen Küçük oluyor. Büyük ise hem kardeşini korumaya hem de bir gün kurtulabileceklerine dair umudu canlı tutmaya çalışıyor. Esaret uzadıkça aralarındaki denge de değişiyor; biri daha isyankâr, diğeri daha temkinli bir tavır benimsiyor. Repila, bu karanlık ortamı yalnızca bir kaçış hikâyesi olarak değil, dayanıklılık, acı, kardeşlik ve umut üzerine bir yolculuk olarak kuruyor. Kısa olmasına rağmen bittiğinde uzun süre düşündüren, sarsıcı bir roman.
Okuma listelerine eklenmeyi hak ediyor.
Saklanmak zevklidir , bulunmamak felaket
-Donald Woods Winnicott
Winnicott çok haklı,bu kitap saklanmaktan zevk alan soruların olduğu bir bilmece sandığı. Aramamak ayıp olmaz mı ? Beyoğlu’nun gölgelerinde dolaşırken yalnızca bir şehri değil, aynı zamanda bir labirenti keşfediyorsunuz. Cinayetler, kayıp bir tablo ve çözülmesi imkânsız gibi duran bilmeceler… Yazar, İstanbul’u bir arka plan olmaktan çıkarıp hikâyenin merkezine yerleştirmiş. Dan Brown’a benzer bir tempo, fakat büsbütün yerli bir ruh. Sayfa sayısı sizi korkutmasın. İstanbul’da olanların gezerek okuyabileceği harika bir kitap.
Keyifli okumalar :)
Cemal Süreya edebiyat tarihinin en çarpıcı ağıdını bu dizelerle yazmış. Dosta şiirle veda..
Yeşil ipek gömleğinin yakası
Büyük zamana düşer.
Herşeyin fazlası zararlıdır ya,
Fazla şiirden öldü Edip Cansever.
Edip Cansever, modern Türk şiirinde bireyin iç yalnızlığını, varoluş sancısını ve gündelik hayatın boğucu ayrıntılarını büyük bir incelikle dile getiren büyük usta. Onun şiirinde ironiyle hüzün, gündelik dil ile felsefi derinlik yan yana yürüyor. Yerçekimli Karanfil’deki sıradan bir nesneye bile sonsuz anlam yükleyişi onun şiir anlayışını özetliyor.
Keyifli okumalar :)
"Ey insanlar, hiç şüphesiz Allah'ın va'di haktır; öyleyse dünya hayatı sizi aldatmasın ve aldatıcı(lar) da, sizi Allah ile (Allah'ın adını kullanarak) aldatmasın."
Fatır,5
Ekonomik kaygılarla yazılmış sözde tasavvufi öğeler içeren bu kitabı okurken çektiğim eziyeti bir ben bilirim. Sitede beğenenler , vay böyle harikaydı şöyle muhteşemdi diyenlerin aksine acı çekerek okudum. 384 sayfa boyunca çabalamış yazar ama olmamış. Bazen olmaz. Neresinden tutarsanız tutun elinizde kalacak bu kitabı okumadan ölünmesi gerekenler listenize yazabilirsiniz.
Yatırım tavsiyesidir.
Ümit Yaşar Oğuzcan’ın şiirlerini lise yıllarında ezberleyerek tanımıştım; ama kitaplarını okumaya başlamam, nedense yıllar sonra oldu.
Okurken şaşırıp bir şiir kitabı okurken güleceksiniz. Ölümden çok söz etse de, onun dizelerinde ölüm karanlık ve kasvetli değil. Bazen dalga geçilen, bazen sıradan bir olay gibi anlatıyor ölümü, sanki sevmek ya da yaşamak kadar doğal bir şey gibi. Şair kendini “ölümün ve aşkın şairi” olarak tanımlıyor zaten. Hayatına bakınca, bu iki uç duygunun onda nasıl aynı anda yer bulduğunu anlıyorsunuz. Alaycı dili, iç dünyasının çelişkilerini saklamıyor. Bir yanıyla hayata tutkuyla bağlı, diğer yanıyla ölümü özleyen bir ruha sahip.
Belki de bu yüzden, söylediği kadar kolay olmadı ölümü. Tam 24 başarısız intihar denemesi yapıyor. Aramızdan kalp krizi geçirerek ayrılıyor.
Saygıyla..
Adım Ümit Yaşar Oğuzcan
Kısaca Ümit de diyebilirsiniz bana
Falan tarihte doğmuşum
Filan tarihte öleceğim
Size ne
