Srcn
@Srcn_
6/10
11 günde okudu
·2025 354. kitabı
Reklam
“Bir dinim yok. Ama birini seçmek isteseydim o Şeriati’ninki olurdu.”
-Jean-Paul Sartre
Bu ifade, sadece Sartre’ın kendi düşünce çizgisinden bir sapmasını değil, aynı zamanda Şeriati’nin İslam’a getirdiği yorumun evrenselliğini gösteriyor.Kur’an’a Bakış, tam da bu noktada Sartre’ın sözünü haklı çıkarıyor. Çünkü Şeriati burada Kur’an’ı; ölülerin ardından okunan, mistik bir ritüelin fon müziği olmaktan çıkarıp ve yaşayan insana yöneltilmiş bir hitap, bir çağrı, bir hesaplaşma metni olarak sunuyor.
Şeriati’nin üslubu, kuru bir akademik dil yerine bir nevi hitabetle, coşkulu bir şiirsellikle örülü. Onun satırlarında sık sık metaforlarla yükselen bir ses, muhatabını harekete geçiren bir çağrı var. Kur’an’a yaklaşımını anlatırken, okuyucuya sadece bilgi aktarmakla yetinmiyor; onu silkeliyor, yerinden kaldırıp, hesaplaşmaya çağırıyor.Kitaplarına tam da bu yüzden 'sizi rahatsız etmeye geldim ' diyerek başlıyor.
Ve şimdi Mina’dasın. İbrahim’sin. İsmail’ini kurban yerine getirdin.
Senin İsmail’in kimdir?
Veya nedir?
Makamın mı, onurun mu, mevkiin mi, statün mü, mesleğin mi, paran mı, evin mi, bağın mı, otomobilin mi, sevgilin mi, ailen mi, ilmin mi, rütben mi, sanatın ve maharetin mi?..
Ben nereden bileyim. Bunu sen kendin bilirsin. Her ne ve kim ise, onu sen kendin Mina’ya getirmeli ve kurban için seçmelisin.
