Eğer büyüklere: "Kırmızı tuğladan bir ev
gördüm; pencerelerinde sardunyalar, çatısında kumrular vardı" derseniz, bu evi kafalarında canlandırmalarına imkan yoktur. Onlara: "Yüz milyon lira değerinde bir ev gördüm" demelisiniz. O zaman: "Ne güzell" diye haykırırlar.
Beni güzel hatırla!
Bunlar son satırlar...
Farzet ki bir rüzgardım, esip geçtim hayatından
Ya da bir yağmur, sel oldum sokağında
Sonra toprak çekti suyu
Kaybolup gittim, belki de bir rüya idim senin için
Uyandın ve ben bittim.
Orhan Veli Kanık