Bir eğitimci ne yapmalıdır? Çocuğun kibirini kamçılayarak onu daha çok uyarmalı mıdır? Onu her zaman birinci gelsin diye sürekli ilgi odağı haline mi getirmelidir? Bu hayat mücadelesine karşı cılız bir tepki olurdu.Deneyimler bize birinin birinci gelip gelmemesinin önemli olmadığını göstermektedir. Tam aksine bir tutum izleyerek,birinci olmanın önemsiz olduğunu vurgulamak daha doğru olacaktır. Her konuda birinci gelen ve en iyi olan insanlardan sıkıldık artık. Tarih de deneyimler gibi mutluluğun birinci gelmek ya da en iyi olmaktan geçmediğini sergilemektedir.Bir çocuğa böyle bir ilkeyi aşılamak onun tek yönlü gelişimine neden olur;her şeyden ötesi iyi bir insan olma olasılığını ortadan kaldırır.
Böyle öğretilerin ilk sonucu, çocuğun yalnızca kendini düşünmesi ve birinin onu geçip geçmeyeceğinin derdine düşmesi olur.