Sevda
@Ssssssl2
“Bir kitabı kapağına göre yargılama”
Öğretmen
211 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Herkes herkese mi ait?·272 syf.·
9/10
2026 4. kitabı
Korkunç kelimesinin az geldiği bir distopya. Sadece tüketen, değer yargılarından uzak, insanlıktan uzak, her şeyin sığ olduğu bir düzenin kurgulandığı bu eseri okuduğumda ne yazık ki bu korkunç distopyanın deri değiştirmiş şekilde gerçekleştiğini düşündüm. Evet kitaptaki gibi “tüketin, hiçbir şeyin eskisiyle kalmayın” denilen hipodenya sürecinden geçmesek de artık her kıyafetin farklı renkleri olmazsa bizi eksik hissettirecekmiş gibi yönlendiren ınfuluencelerimiz var. Ve ne yazık ki bir reels kadar uzağımızdalar. Eskiden azla yetinmeyi öğreten, kadir kıymet bilen insanlarımızdan gösteriş meraklısı aldığını bir gün giyip öteki gün fırlatan riyakar insanlara dönen o iğrenç çağdayız. Kapitalistlerin ekmeğine bol bol yağ sürüp kendimizden eksiltip insanlara değil nesnelere değer verdiğimiz o dönemde. Kitaptaki distopik dünyada insanlar arasında sevgi,aidiyet hisi, aile gibi bağlar yok. Karşı cinsle ilişki sadece bedensel ilişkiye indirgenmiş. Seks var ama tutku yok, sevgi yok. Herkes, herkese aittir denilerek insani bağların önü kesilmiş. Hayvanlardan farksız cinsel bir hayat ve tüketim var. Emek göstermek,biri için sebat etmek yok. Yatakla başlayıp yatakla biten tek düze, bayağı vasat yüzeysel ilişkiler. Ne yazik ki bu da günümüzde gerçekleşen bir diğer olgu. Eskiden birbirinin elini tutmaya çekinen aşıklardan “flört” adı altında sadakatsizliği normalleştiren insanlara. Sevişmenin kökü bile sevmekten gelirken birbirini arzu bakımından doyuran içi boş insanlara evrildi bu dünya. Ne yazık ki modernlik adı altında oluyor bunlar. Kitabı tavsiye ederim günümüzle çok özdeşleştireceksiniz.
8/10
2025 29. kitabı
Sonuna kadar okumakta kararsız kaldığım ama neyse ki sonuna kadar da okumuş olduğum çok güzel bir kitap. Kitabın başkahramanı Julien yükselme tutkusuyla dolu olan kibirli ve gururlu biridir. Yaşadığı
Puan vermedi·464 syf.·
2025 28. kitabı
Buendia ailesinin ensest ilişkilerle dolu olan trajik öyküsü. Kitabın sanırım rahatsız edici bulduğum noktası da bu: yazarın kuşaklar boyunca kahramanlara aynı isimleri vermesi ve bu kahramanlarin şehvet düşkünü olmaları, atalarının yaptığı hataları tekrardan yapmaları. Yazar dallanıp budaklanmis aileyi bazen fantastik kaçacak şekilde de çok güzel anlatmış. Dönemin kadınlara olan bakış açısını da irdelemis. Çünkü kitapta kadınları arzu veren obje ya da yazarın deyimiyle etini satan varlıklar olarak görüyoruz. Kitap aslında birçok şeyi hicvediyor örneğin şehveti, müsrifliği, kibiri vs. Bunu da okuyucuyu biraz zorlayacak şekilde karmaşık bir aile ilişkisinin örgüsü üstünden yapıyor. Ben genel olarak kitabı beğendim. Tadını zorluğundan alabileceğiniz bir kitap tavsiye ederim
Belki İstanbul'a hiç gitmediğimden, belki de gitmek gibi bir planım olmadığından Orhan Pamuk kadar tutkuyla İstanbul'u zikremedim. Eğer bir yerde hatıralarınız yoksa sizi oraya bağlayan pek de bir şey yoktur. Bu yüzden İstanbul benim için eşsiz vatanımın illerinden sadece bir tanesi olmak dışında yer edinmemiştir. Bu yüzden İstanbul'un geçmişinin ve şu an'ın işlendiği bu kitap, bana hitap etmedi. Okumaya zorladıysam da kendimi annemin pek fazla görmeyen gözleriyle ipi iğne deliğine sokmaya çalışması gibi beyhude bir çaba oldu. Fakat yazarın dili güzel. İstanbul sevdalılarına hitap edebilir.
Puan vermedi·83 syf.·
2025 4. kitabı
Amansız bir hastalıkla çırpınan ve bu hastalık boyunca uğruna hayatını şekillendirdiği insanlar tarafından yok sayılan zavallı İvan İlyiç'in öyküsü. Kitap boyunca ölüm korkusunun getirdiği ruhani sıkıntıyı ve İvan İlyiç'in iyileşecegine dair umudunun onun ruhunun kurdu olması çok iyi bir şekilde aktarılmış. Hastalığı boyunca İvan İlyiç, yaşantısını sorgulama fırsatı buluyor ve acılar içindeyken aslında kendisine ait bir yaşamı olmadığını görüyor. O başkaları memnun olsun saygı dursun diye evlenmiş biri. Ve ölüm ona yaklaştığında bir son değil bir aydınlanis yaşıyor. Geç gelmiş bir farkındalık. Son nefesinde...
