Kitabın ilk bölümü yazarın Auschwitz kampındaki anılarıyla,2.bölümü de Logoterapi hakkında geçiyor.Özet olarak Logoterapinin savunduğu şey insanın özgür olduğu,eylem/Olay ve sonuçlardan oluşan bir mekanizim yada belirlenimcilik değil de kişinin sonuçları veya etkileri kendisinin belirleyebileceği,anlamın kişinin yükledikleri olduğu çevre veya kader tarafından dayatılmadığını savunuyor.Buna göre Freud un psikanalizinin "Geçmiş geleceğe sebep olur" gibisinden düşünceye temelde karşı olur,logoterapi geçmiş bizi şekillendirmez eylemlerimize sebep olmaz der...Kitapta ikisi arasındaki farkı güzel bir örnekle açıklar; bir kadın cinsel iktidarsızlığının sebebi olarak babası tarafından taciz edilmesine bağlayarak terapiye gelir,yazarda şöyle açıklar" tramvanın sonucları olacagına dair inanç ve korku bunu gerçek kılar bunu engellemek böyle bir şart olmadığını bilmek nevrozu önler".Basit ama etkili bir çözüm...Genel olarak kitap güzeldi ama beklentimi karşılamadı.