Konusu
Cassie, evinin kirasını ödeyemediği için ev sahibi onu evden çıkarır ve Cassie’nin çok acil bir eve ihtiyacı vardır.!
Frederick’in ilanını gördükten sonra eve bakmaya gittiğinde ev, hem beklentisinin üstünde hem de çok uygun fiyatlıdır. Üstelik ev sahibi de anlayışlı, nazik, gizemli ve gözlerini ondan almak istemeyeceği derecede yakışıklıdır.!
Cassie, Frederick’in hareketlerinde bazı farklılıklar görse de bunun sebebini anlayamaz, ta ki buzdolabında onlarca kan torbası bulup, onun vampir olduğunu öğrenene kadar.!
Yorumum
Yaniii Çok keyfim kaçtı gerçekten..
Beklentim çok yüksekti ve mantık hataları vardı bence ve hiç içine çekilemedim, yarısına kadar yine zevkliydi ama yarısından sonra baydı biraz ve sonları da saçmaydı, ay çok üzüldüm yaa Çok hevesliydim çünkü
Frederick.. Çok tatlıydı, bazı cümlelerine eridim ahajajaj
Şöyle, Frederick 100 yıllık uykudan yeni uyanmış bir vampir ve günümüz Dünya’sına hiç hakim değil, çok çekingen ve çoğu konu hakkında da bilgisi yok.. Nerede olduğunu bilmeyen bir bebek gibi aslında.. Bence “vampir” karakterinin bu şekilde yazılması kitabın heyecanını azaltmış. Bu da bir süre sonra sıkmaya başladı, eğer günümüze hakim, kibirli, egoist bir vampir okuyor olsaydık kesinlikle çok başka şeyler konuşuyor olurduk ahahajajajaj
Böyle olmak zorunda olduğu için demiyorum tabi ki ama ben öyle düşünerek başlamıştım sanırım o yüzden de sıkıldım.. Üzgünüm
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İlk kitabın bittiği yerden devam ettiği için, yorumunu pas geçiyorum..
İlk kitabın sonu güzel bitmişti ama bazı teorilerim vardı ve onları görmek için bu kitabı daha heyecanla beklemiştim ve beklentimin de üstünde bir kitaptı..
Sayfa 74’te katilin kim olduğunu öğrendik zaten ve ciddi anlamda aşırı üzüldüm, resmen kalbim kırıldı Ve gerçekten bu kadar erken öğreneceğimizi de beklemiyordum ve öğrenince daha merakla okumaya ve hemen bitirmeye odaklandım
Çünkü ilk kitap “katil kim” diye sormakla ve o gizemi merak etmekle okuyucu kendine bağlarken, bu kitap “katili öğrendik şimdi neler yapacak ? Noa ne zaman öğrenecek?” vs diye sorarak merak ettirdi ve bence bu yüzden ikinci kitap daha güzeldi, daha çok sinir bozucuydu ama bilerek okumak daha zevkli hissettirdi ahajajajkaka
38 ve 39. Bölümler AĞLADIM, GERÇEKTEN AĞLADIM, empati de yaptım galiba ve cidden kendimi çok kötü hissettim ve katil inanılmaz acımasız biri, zaten hasta ama bu kadarını beklemiyordum ve Noa için çok üzgünüm...
Kitabın sonuu.. kahretsin yani gerçekten kahretsinnn!!!!
Puan kırma sebebim, sonunda bir iki olay yaşanıyor ve bir olaydan inanılmaz mutlu olurken Noa ile ilgili bir şey beni çok sarstı, o şekilde hissetmek istemezdim ve üzüldüm..
Son olarak önemli bir uyarım var
Kitabın kesinlikle +18 yaş sınırı var. Katilin ağzından okuyoruz ama gerçekten yaptıkları inanılmaz korkunç ve bunları detaylı anlatıp pişmanlık hissi duymuyor ve yaş sınırına dikkat ederek almanızda fayda var.. Bazı kişiler için hassas ve tetikleyici olabilir, dikkat etmenizi tavsiye ediyorum
Düşmandan Aşka
Tanrıların Savaşı
Mektup Arkadaşlığı
Büyülü Mektuplar
Rakip Romantizm
Konusu
Yüzyıllardır uykuda olan tanrılar yeniden uyanmış ve savaşmaya başlamıştı.. Dacre ve Enva..
Iris’in tek amacı, Tanrılar uğruna savaşmak için abisini cepheye yolladıktan sonra hem annesine bakmak hem de “Oath Gazette” de köşe yazarlığına terfi etmekti..
Terfiyi almak kolay değildi çünkü rakibi, en az onun kadar bu terfiyi isteyen Roman Kitt’ti.. Aynı zamanda Iris’in abisine yazdığı mektuplar büyüyle Roman’ın eline geçince, aralarındaki düşmanlık bambaşka bir bağa dönüşecekti..
Yorumum
AĞAĞAĞAĞAĞAĞAĞAĞA FAVORİMM YA FAVORİMMM Deliriceemmm Neysee, sakin kalmalıyımm sjxkxkkz
Öncelikle, kitaba dair hiç spoiler yememiştim, konusuna dahi çok fazla hakim değildim ve okumaya başlayınca da bunun bir nimet olduğunu fark ettimm
İnanamıyorumm.. Yani kitabın, kendisine bu kadar bağlamasına inanamıyorum.. O kadar soft ve gerçek gibiydi kii, kitap değil de geçmişimizi okuyorum gibi hissettim
Kitapta aşk, fantastiğe göre daha yoğun işlenmiş ama umrumda değil, daha yoğun bile olabilirdi ahsjsjksksksksk Yani kitapta Tanrılar, ejderhalar, yaratıklar, savaş, büyülü mektuplar var.! Ama çok safe hissettiriyor NASILLL ??
Ve mesela ben reread yapmayı çok sevmem ama bu kitabı ayda bir açar açar okuyabilirim, öyle bir hissiyat içerisindeyim şuan
Gerçekten hislerimi cümlelerle anlatamıyorum ama yazarın dilini aşırı sevdim ve bu kitaba hissettiklerimi sanırım başka bir kitapta hissetmedim o yüzden benim için şuan başka bir yerde
Iris.. Sarılmak istiyorumm, onu okuduğum andan beri hemde.. Yalnızlığını, güçlü kalma çabasını, kalbinin sesini dinlemesini ve mücadelesini iliklerimde hissettim.. Gurur duydum resmen
Roman Çok fenaa ahajajaj İnanılmaz birisi yemin ederim inanılmazzz.!! Düşmanken bile
Öncelikle TAİRN Sen olmasan napardık bilmiyorum sjskskksks Her sahnesini yükselerek okur mu bir insan ??? Okuurr, ben okudumm Yani söz konusu Violet olduğunda gözü o kadar kara kii, hayran olunası
Kitap 2 parttan oluşuyor ve ilk part Xaden’dan uzak olduğumuz kısım.. Başta bunu çok dert etmedim çünkü Tairn’imiz vardı ahahaha ama sonra Xaden’ın olduğu sahneleri çok daha keyifli okuduğumu fark ettiğimde, uzak olması ve ara ara gelmesi canımı sıktı biraz..
Andarna Her cümlesine kahkaha attım sjskskskssk sadece midesinin derdinde ve lütfen daha çok konuşsun, özlüyorumm ahahaha
Kitaba genel bakışıma gelirsek, biraz sıkıldım.. İlk kitaba göre çok daha fazla olay olmasına ve bizi kitaba bağlayacak çok daha fazla unsur olmasına rağmen, bunaldığım yerler oldu açıkçası..
ilk kitapta kendimizi hayatta tutmaya çalışırken ikinci kitapta tüm kıtayı hayatta tutmaya çalıştık ve bunu yapmak için, farklı yaratıklar, farklı insanlar ve bilmemiz gerek çok daha fazla bilgi vardı.. Eleştirisel bir yandan konuşursam eğer bunları okumak da yordu biraz.. Ama bu bilgiler tabi ki gereklilerdi ve okumamız gerekiyordu gözüyle baktığım için şuan ve kitabı da bitirdiğim için farklı bir gözle de bakıyorum
Son 100 sayfa.. SAVAŞŞŞ Öncelikle çok korkarak okudum, sürekli tetikteydim ve inanılmaz hızlı aktı..
Son sahne.. Hani ne yapacağımızı asla bilmiyorum ve bence mahvolduk, üçüncü kitaba geldiği gibi başlıyorum
Yorumum
Kitap günümüz ve Miles’ın geçmişi şeklinde ilerliyor ve Miles birine bağlanmak istemiyor ve bu konuda çok katı, bunun sebebini de zamanla geçmişini okuyarak öğreniyoruz ki öğrendikçe de hak vermeye başlıyoruz ama Tate ile arasında gerçekten de anlaşmadaki gibi bir bağ olmasını istemedim, her smut sahneden sonra Miles’ın sürekli uzaklaşıp, Tate’in de her defasında daha çok bağlanmasına çok sinirlendim.. Sadece Miles tarafından Tate için gerçek duygular hissettiğini ben de hissetmek istedim ama bana geçmedi, niye bilmiyorum
Son 50 sayfa.. Çok ağladım ve bu da baştaki sinirimi yatıştırdı ahsjsjsjsj
Günümüz kısımlarını okurken biraz daha fazla haz alsaydım kesinlikle 10/10 olurdu ama hüngür hüngür ağlattığı için tabi ki bir adım öne geçti ajskksksksls
