Yorumum (Spoiler Yok)
Yorumumu ne zaman paylaşırım bilmiyorum ama şuan kitabı bitireli 2 saat oldu ve ağlayarak bunları yazıyorum.. Hislerimi tazeyken yazmak istedim. Kitap arkasında enkaz bıraktı gibi hissediyorum. 89 sayısını artık görmek bile istemiyorum. Diğer iki kitapta ilişki olarak hep inişli çıkışlı ilerliyordu ama bu kitapta, 89. Bölüme kadar, her şey mükemmeldi, her şey.. O kadar keyifle okudum ki o 575 sayfayı.. Ama son 100 sayfa öyle tokat gibi çarptı ki ve ben son 100 sayfayı, 676 sayfalık kitabı okumuşum gibi hissediyorum. Sanki o her şeyin mükemmel olduğu 575 sayfa hiç yokmuş gibi.. Hislerim bu yönde kitaba dair, doğru anlatabilmişimdir umarım..
Güzel olan ve yükseldiğim yerlerden bahsetmek istemiyorum, içimden gelmiyor şuan.. Sanki hiç biri yaşanmamış gibi geliyor çünkü..
Malum bölümde yaşanacakları tahmin etmeye çalıştım hep ve bir tahminim doğru çıktı ama tabi ki asla bu kadar yoğun olacağını beklemiyordum, her sayfada acı çektiğimi hissettim, üzerime inanılmaz bir ağırlık çöktü ve sürekli durup durup nefes alma ihtiyacı hissettim. Özellikle başlarda midem bulandı, gerçekten kusmak istedim. İğrenç bir şey yaşandığından ziyade hislerimin yoğunluğundan.. Gerçekten boğuluyormuşum gibi bir histi.. İçimde bir boşluk açıldı.. Sanki biri elini göğsüme soktu ve kalbimi sıktı.. Tam olarak böyle hissediyorum ve bu hislerim asla soyut bir his değil..
Devamında olacakları merak ediyorum ama sıradaki kitapta daha fazla acı çekermişiz gibi de hissediyorum Gerçekten şuan, serinin son kitabının son satırlarını okumak ve mutlu son hissiyatıyla seriye veda etmek istiyorum. Hemen sonlansın çünkü acı çektiriyorlar..
Ay çok üzgünüm ya şuan, gözyaşları içinde yazıyorum ve kendime kızgınım bunları hissettiğim için, of..
Normalde yaşanan olay, puan kırma sebebi
Reklam
her yıl bir gün buluşma
yaralı kadın karakter
dram
arkadaştan aşka
Konusu
Fallon, evde çıkan bir yangın sonucu yaralanmıştır ve sol tarafında yangından kalan büyük izler taşımaktadır. O günden sonra hem kariyeri bitmiş hem de ruhsal olarak iyi hissetmediği uzun bir sürecin içerisindedir.
Yangının ikinci yıldönümünde babasıyla yemektedir ve babasının -farkında olmadan da olsa- ona uyguladığı psikolojik baskıya artık dayanamıyordur.
Buna sadece Fallon değil, yan masalarından tüm sohbete kulak misafiri olan ve kendisini sohbete “sahte sevgili” rolüyle dahil edip, babasına had bildiren Ben de dayanamamıştır.
O gün geçirdikleri harika günün ardından beş sene boyunca her yıl 9 Kasım da buluşma sözü verirler. Ve tabi ki her sene ilişkileri farklı bir boyut kazanacaktır.
Yorumum
Yine beklentisiz başladığım ve yine çok ağladığım bir kitap
Başlangıçtan itibaren çok tatlı bir çiftti ve keşke onlarla tanışsaydım hissiyatı içerisindeydim..
Mizah anlayışları çok güzeldi bir kere, kahkaha attığım yerler olduu ahaha yaa Ben çok tatlı birisi off ahajsjsj
Aynı zamanda çok nazik, kalbi çok güzel Fallon’a karşı o kadar doğru davrandı ki (bence).. kalbime işledi
Sonlara yaklaştıkça inanılmaz kalbim kırılmaya başladı. Aynı zamanda Ben’e çok kızdım gerçekten ama sonra anladım da, zaten bu hissiyatı ben çok seviyorum aslında. Bir olaya çok kızıyoruz mesela ama sonra yazar o karakteri de anlamamızı sağladığında çok başka hissetmeye başlıyorum. Genelde Colleen’in kitaplarında bunu hissediyorum hep, bu yüzden çoğu favorim olabilir
Ayrıca yine Colleen Hoover bence kitaplarında mektup olayını çok güzel işliyor.. Hani vov bir durum yaşanmıyor ama ben ağladıklarımda hep o mektuplara ağladığımı fark ettim Gerçi ben, gerçek hayatta mektuplara bayılırım, aşığımmm yani bu durumda etkili
Hazal
, 2025 okuma hedefini ekledi.2025 OKUMA HEDEFİ
50/100 kitap - %50 tamamlandı
50 kitap okudu
100 kitap
21,7bin sayfa
52 inceleme
0 alıntı
Reklam