Kendimi haklı görüyor değilim; ama kendimi savunuyor da değilim.
hele yargılamayı hiç beceremiyorum, kendimi de dünyayı da...
Dünya ne ise oydu; ben de ne isem o oldum — uyuşamadık. Hepsi bu.
Özlem bazen öyle olur ki, özleyen bile, özlemine ulaşamaz olur. Öylesine yoğun olur ki, kendisini duyanı bile aşar.
Özlem kendinin de, özleyenin de, özlenenin de ötesine geçer.
Özlem bütün dünyayı kaplar ve görülmez kılar.
Özlem, dünyayı, kaplar, ve, siler ...
Özlem istemenin en temel biçimlerinden biri olduğu halde, kendisi istenmeyen bir duygudur; kendisinin olmamasını isteyen duygudur … Özlem kendi yokoluşunu ister; özlem yokolmadıkça vardır.