Ah köpürdükcə şu xain bəşər,
Yer yüzü daim qusacaq zülmü şər.
Məzhəbə dönmüş də bütün kainat,
Qeyri çəkilməz müvəlləs həyat.
Ya siz!? Ey insanlığı təhqir edən
Duyğusu, vicdanı sönüklər!... Həmən
Dəf olun, artıq bana rahət verin!
Arif:
Qaldır bəni, bir seyr edəyim xoşmu, gözəlmi
Cənnətdə mələklər?
Qaldır bəni, ta görməyim insandakı zülmi,
Baq, yer üzü inlər.
Yarəb, bu cinayət, bu xəyanət, bu səfalət
Bulmazmı nihayət?
İnsanları xəlq etmədə var bəlkə də hikmət,
İblisə nə hacət?!