“Bazı kitaplar korkutmak için değil de, insanın içine tuhaf bir sessizlik ve iz bırakmak için yazılır.. Kwaidan tam olarak böyle bir kitaptı benim için..Japon halk anlatılarını konu alan bu öykü kitabında hayaletler, lanetler, ruhlar ve ölüm kadar; sadakat, yalnızlık ve insanın doğayla kurduğu görünmez bağ da vardı.Özellikle kelebekleri anlatan bölüm bende ayrı bir iz bıraktı çok sevdim.Çünkü o kısım korkudan çok hüzünlü ve büyülüydü; sanki yaşamla ölüm arasındaki ince çizgiyi fısıldıyordu." Japon inanışında kelebekler hayattaki bir kişinin ruhu olabileceği gibi ölü bir kişinin de ruhu olabilir.Aslına bakılırsa, ruhların bedenden nihai olarak ayrıldığını bildirmek için kelebek şeklinde bürünmesi adettendir ve bu sebeple de eve giren kelebeklere nazik davranılmalıdır." İşte bu kısmı çok sevdim.
Sessiz, zarif ve tuhaf… Tam yağmurlu bir günde okunacak bir Japon klasiği.”
.
Herkese keyifli okumalar dilerim.