Veli
@StephenEdwinKing
İnşaat Mühendisi
Ankara
28 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
Hayvanat bahçeleri kapatılmalı!
Hayvan Çiftliği kadar vurucu, 2001: Bir Uzay Destanı kadar orijinal. Kitap kesinlikle harika. İnsanların hayvanlara ettiği eziyetleri anlamaları için, illa bunları yaşamaları gerekiyor zannedersem. Koca evrende yalnız mıyız? Eğer değilsek düşünen, zeki olan tek varlıklar biz insanlar mıyız? Yıldızlar arası yolculuk mümkün olduktan sonra, 4 ışık yılı uzaklıktaki bir yıldıza yolculukla 300 ışık yılı uzaklıktaki bir yıldıza yolculuk arasında neredeyse hiç zaman farkı olmamasını, bilimsel açıdan çok güzel açıklamış! Kendi türünün ne durumda olduğunu görmesi, çektiği eziyetler, kafasından geçenler, zeki bir varlık olduğunu ispatlama denemeleri... Yazar sanki bunları yaşayıp yazmış, o kadar içten buldum kitabı. Son 20 sayfada kitaptaki gizemin çözülmesi ve o inanılmaz final! Gerçekten muazzamdı. Bilim Kurgu Klasikleri’ne yakışır bir kitap olmuş kesinlikle.
Reklam
Soner Yalçın’dan 13. kitabım: Solcular!
Tam 7 yıldır Soner Yalçın okumuyormuşum. Bu kitapla dönüş yapınca fark ettim. Çok sevdiğim yazarları peş peşe okumama huyum var. Diğer yazarlardan bunalınca, güvenilir limanlarımda okuyacağım bir şeyler olsun isterim. Bu yüzden bütün kitaplarını okumadım özellikle. Soner Yalçın, yaşayan Türk yazarlar arasında tartışmasız en sevdiğim. Üstadın kalemini özlemişim. İçerik olarak benzemese bile, yazım tarzı olarak Yılmaz Özdil’in Kadın ve Adam kitaplarını anımsattı bana “Solcular”. Bahsettiği hemen hemen her insanla bir tanışıklığı varmış. Onların hayat hikâyeleriyle beraber, Soner Yalçın’la olan anılarını okumak da keyifli oldu. Kitapta gözlerim Uğur Mumcu’yu aradı. 2019’daki imza gününde yaptığımız ufak sohbette söylediğim ve kendisinin de “Bu çok güzel bir fikir, değerlendireceğim.” dediği gibi, belki Soner Yalçın’dan bir Uğur Mumcu hayatı kitabı gelir. Kim bilir…
Uzun süredir elimde sürünen kitap sonunda bitti. Kitap gayet güzel başlamıştı aslında. Gölge’nin ağaca asıldığı yere kadar da aynı güzellikte devam etti. Son 150 sayfasını çok sıradan buldum. Sadece finalin sıradanlığından bahsetmiyorum, oraya gelene kadarki olay örgüsü de kitabın geneline oranla yetersizdi. 9 puan verebileceğim bir kitaptan puan kırmama neden oldu. Kitabın içtenliği, geçmişe gidişlerinde verdiği bilgiler çok güzeldi. Olayların bitmesini çok basite indirgemiş Gaiman. İskandinav Mitolojisi kitabından aşina olduğum üzere bu konularda gayet bilgili. Sonuç olarak mükemmel olmayan ama okura gayet hoş vakit geçirten, güzel bir kitaptı.
Kara Dörtleme arasında en sevdiğim bu oldu. Kitap okumanın suç olduğu; itfaiyenin görevinin yangınları söndürmek değil, kitapları yakmak olduğu müthiş bir distopya. İthaki’nin Bilim Kurgu Klasikleri’ne sonradan dahil olan bu kitabı, eski çevirisiyle okumuştum. Bütün kitapseverlere öneririm.
Bu harika eserin ne yazık ki basımı yok. Türk tarihçilerin derlediği 9 ciltlik kitabın ilk 3 cildi 1. Dünya Savaşı’nı, geriye kalan 6 cildi ise 2. Dünya Savaşı’nı anlatıyor. Savaşların öncesi, sonrası, nedenleri ve sonuçları tek eserde toplanmış. Görsel olarak son derece yeterli. O dönemin önemli isimleri, savaşla ilgili broşürler, askerlerin silahları, kıyafetleri; orduların teçhizatları, tankları, uçakları, arabaları tek tek tanıtılmış. 9 cildin toplamı 1727 sayfa. Hiç sıkılmadan okumuştum. Bu konuya ilginiz varsa ve satılık görürseniz, kaçırmayın.
Reklam