XECÉ
@Stera_
Hemşire
MSKU
58 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·160 syf.·
7 günde okudu
·2021 9. kitabı
Güzel bir yaz akşamı tepeye çıkarsan, beni hatırla! O vadiden her geçtigimde aklımın, hayallerimin hep seninle meşgul olduğunu düşün! Sonra mezarlığa doğru dön, batmakta olan güneşin son parıltıları içinde mezarımın üstündeki otları rüzgârın nasıl salladığını seyret!
İnsan ne anlaşılmaz bir varlık! En gerekli olduğu yerde bütün gücünden yoksun değil mi? Sevinçten başı dönmüş olsa da, yine küçücük bir yerde kapalı değil midir? Sonsuzluklar içinde kaybolup gitmek isterken de dönüp dolaşıp yine o kör ve soğuk akıl duvarına çarpmaz mı?
Bazen kendi kendime şöyle diyorum: Bu kader yalnız sana özel. Senden başka herkes mutlu. Hiç kimse böylesine acı çekmemiştir diyorum. Sonra eski bir şairi okuyorum ve kendi kalbimin içini görüyormuş gibi oluyorum. Derdim çok büyük. Benden önce bu kadar acı çeken olmuş mudur acaba?
Öyle korkunç anlar geçiriyorum ki, bütün varlığım olmak veya olmamak arasında titriyor, geçmiş günler bir şimşek gibi geleceğin karanlık uçurumları üstünde parıldıyor; çevremde her şey batıyor, sanki dünya benimle birlikte altüst oluyor.