Beri
@Strawberi
9 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
İnsan , kendine kurallar koyulan bir hayvan gibi her duruma alışıyor .
Onu bekliyorum , evet , her gün , her an bekliyorum , ama tuhaf bir bekleyiş bu. Umutlanmadan , hatta sanki hiç önemsemeden bekliyorum . Bir üzüntü hissetmiyorum artık . Bu bekleyişin en önemli yönü , sürekli bir durum olması ; düşüncelerimin , hayatımın doğal bir parçası gibi .
Her insan bedeninin çürüyeceğini bilir ve bundan korkar . Ama çoğu insanın ruhu gövdesinden önce çürür ; nedense bundan kimse korkmaz !
