yıldızlar damlıyordu parmak uçlarından
kısa kirpiklerine ne kızlar asılı
elektrik çıtırtısı yok gibi saçlarından
yüzünde görünmez bir şiir yazılı
bir türlü anlaşılamadı nedeni nasılı
belki bir çağrışım işlenmemiş suçlarından
gülümsemesi bile ne kadar acılı
sanki gözyaşları dudaklarından
bu dünyaya ait her yanlışa meraklı
yanılgılar üretiyor uzlaşmazlığından
kendini çok dağıtmış herkesten alacaklı
uykuları kilitli koyu baş ağrısından
yalnızlığa saklanması kaçıp dünyalılardan
çünkü duygusallığı onlardan farklı
soluğu tıkanıyor ve Iazer tabancasından
soğuk bir intihar ki hani içinde saklı
Kim söyleyebilir ki nerede başlar bellek
Kim söyleyebilir ki nerede biter " şu an"
Geçmişle içli türkü nerde olur tek gerçek
Mutsuzluk nerde farksız olur solmuş kağıttan
Küçümserse suyu vurgun kuş eğer
O kırlangıç kalbimdir onu vurmaya giden
Sıkı gersin yayını ve bilsin beni gözler
Verdim diye yaşama yapmacıktan çok değer
Ve yeğ tuttum diye kanı övgüden