Struggler
@Struggler41
5 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Dünyayı yeni şekline sokmak için insan ruhuna farklı ve yeni bir yol açmalı. Herkesle içten, gerçekten kardeş olabilmek gücünü kazanmazsan yeryüzünde kardeşlik nasıl gerçekleşir?
İnsanlar ne bilgilerini ne çıkarlarını isteyerek başkalarıyla paylaşıyor; haklarından vazgeçmiyolar. Açgözlülük, kıskançlık içlerini kemirecek, birbirlerine düşecekler.
Hayalin ne zaman gerçekleşeceğini soruyorsunuz. Gerçekleşmesine gerçekleşecek, ama önce insan için ‘yalnızlık’ döneminin sona ermesi gerekiyor.” dedi. “Ne yalnızlığı?” diye sordum. “Her yerde, özellikle yaşadığımız bu yüzyıla çöreklenen yalnızlığı kastediyorum. Ancak daha ömrü tükenmedi bunun... Günümüzde herkes, kitle içinde sivrilerek bireysel bir hayat yaşamanın peşinde... Oysaki kişiliğini kanıtlamak için kendini geliştirmeye çalışan insan, bu çabasının sonunda ruhsal olarak bir yalnızlığa kapılır. Böylece dolu dolu, dört dörtlük bir hayat yerine manevi bir intiharla yüz yüze gelir. Evet, yüzyılımızda herkesin bireyselliğe kaçışı, kendi kabuğuna çekilmesi, varını yoğunu başkalarından kaçırması, insanları sadece hemcinslerinden uzaklaştırmak, karşılarındakine de kendinden nefret ettirme hissini veriyor. Biriktirdiği servetin miktarı arttıkça ‘Artık güçlüyüm, hiçbir ihtiyacım kalmadı!’ diye düşünür. Çılgının, ne kadar çok biriktirse kendisini o kadar ölüme götüren bir iktidarsızlığı kovaladığından haberi yoktur. Çünkü yalnız kendine güvenmeye alışmıştır o. Toplumda tek başına sivrilmiş; ruhunu insanlara, insanların yakınlığına inanmaya alıştırmıştır. Elde ettiği paranın getirdiği hakları ve sağladığı ayrıcalıkları yitirmemekten başka derdi, kaygısı yoktur. İnsan zekâsı giderek, kişilerinde güvenliğiyle rahatının tek, özel çabalarla değil, toplumun birleşmesiyle sağlanabileceği konusunda alaycı bir anlayışsızlık göstermeye
