''Onun zahmetsizce anlattığı tehlikeler ve güler yüzü karşısında hayat, artık ciddi çabalardan, denetim ve kısıtlamalardan ibaret bir olay olmaktan çıkmış; oynanıp altüst edilebilecek , kaygısızca yaşanıp keyfi çıkarılacak, sonra da umursamadan fırlatılıp, kenara atılacak bir oyuncak haline geliyordu.''
''Hayatı boyunca sevgi açlığı çekmişti. Sevgiye hasretti . Varoluşunun temel talebiydi sevgi. Ama hiç sevgi görmemiş ve zaman içinde katılaşmıştı. Sevgiye ihtiyaç duyduğunu fark etmemişti bile. Şimdi de bilmiyordu bunu. Sadece sevginin nasıl ifade edildiğini görmüş, yüreği hoplamış ve ne kadar güzel, yüce ve muhteşem bir şey olduğunu görmüştü.''