''Aşk'' dedi Derviş Ali, ''dünyada kavuşmak için değildir. Kavuştuğunda aşk olmaktan çıkar. Vuslata eren gönül gün gelir bıkar. içinde her an ona kavuşma ümidi olmasa bunca camiyi, hanı, hamamı nasıl yapardın? ''
Kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin, her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor.