İki hasta kadar birbirine yakın hiç kimse yoktur. Hasta olmayanlar bizi ne kadar az anlayacaklar! Paşa’dan haber:Hastaneden çıkar çıkmaz bana gelsin,ölümüm yakın,kendisini bir kere göreyim,demiş. Beş dakika sonra hastaneden çıkıyorum. Son not. Bu odada başkaları inleyecekler. Onları şimdiden tanıyorum. Üstümden çıkarıp yatağa attığım robföşambr içinde, ebediyen aynı insan bulunacak: Hasta.
‘’Nevrotik ha!’’ Küçümseyici bir kahkaha attım. ‘’ Eğer iki karşıt şeyi aynı anda istemek nevrotiklikse ben tepeden tırnağa nevrotiğim. Hayatımın geri kalan kısmını karşıt şeylerin birinden öbürüne uçmakla geçireceğim.’’