Çok az vaktim kalmıştı Turgut. Anlamıyordu. Çok beklemiştim. Hayatımın başı ve sonu belliydi, hiç olmazsa ortasını kaçırmamalıydım. Oyalanacak durumum yoktu. Ezberlemiş olduğum bütün şiirleri okumalıydım, bütün kavgalarımı çıkarmalıydım, bütün kuruntularımı ortaya dökmeliydim.
“Seni tanımadan önce ağaçların çiçek açtığı ve yaprak döktüğü mevsimleri hep kaçırırdım derdi resim yapmayı sevdiğim halde denizin mavisini bilmezdim yaprağın yeşilinin her mevsimde değiştiğine dikkat etmemiştim”
Bu duruma nasıl geldim ? Neden bana yaşamasını öğretmediler ? Neden bana, bizden bu kadar gerisini sen bulup çıkaracaksın dedikleri zaman isyan etmedim ? Hayata atılmak gibi bir çılgınlığı nasıl yaptım ? İnsanların dünyasına atılmayı nasıl göze aldım ? Ben insan değildim ki. Yaşamadığım bir hayatın içine nasıl atıldım ?