Dlapdöaşala
@Suedacik1
Kış Uykusu1000Kitap
keşke benim de kendimi kandırma eşiğim, seninki kadar düşük olabilseydi. o zaman ben de kolaylıkla yapmaya değer şeyler bulup, bu can sıkıntısından kurtulabilirim belki
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kış Uykusu1000Kitap
seni her dakika, her saniye özlüyorum. ama gururum el vermediği için hiçbir zaman söyleyemiyorum. senden ayrılmanın benim için ne derece korkunç hatta olanaksız olduğunu çok iyi biliyorum. tıpkı artık beni sevmediğini bildiğim gibi. biliyorum, eski günlere dönemeyiz. gerek de yok buna. beni bir uşağın gibi, bir kölen gibi yanına al. ve hayatımıza senin istediğin gibi de olsa devam etmemize izin ver. beni affet.
Ahlat Ağacı1000Kitap
Aslında o kadar önemli biri olmadığımız ortaya çıktığında neden üzülüyoruz ki?
Bunu temel bir aydınlama hali olarak ele alabilsek daha iyi olmaz mı? İnanmak dediğimiz şey sonuçta insanın içinde başlattığı bir eylemdir. Ve güzelliğe, aşka inanmak kadar ayrılığa da inanmak, hazır olmak gerekir. Yani her güzelliğin sonunda bir kopuş, ayrılık pusuda bekler. Madem öyle, başımıza gelen bu gibi tatsızlıklara bizi kendi bilinmeyenlerimizle yüzleştiren hayırlı felaketler gözüyle bakmamız gerekmez mi?
Anıların düşmanı zaman değil diğer anılardır.Her yeni olay sınırlı sayıda nöronla yeni ilişkiler kurmak zorundadır.İşin ilginç yanı ise solmuş bir anının size hiç de solmuş gibi gelmemesidir.