Evet, eğer kalp zaruri olandan daha mühim ve daha zaruri bir şeyle meşgul olursa o zaman alt seviyedeki zaruri bir şey için duyulan öfkenin esası kaybolabilir.
İnsan, mezarın kendi vatanı olacağını, varış yerinin ahiret olduğunu, dünyanın üzerinden geçilen bir köprü olduğunu ve zaruret miktarınca faydalanmak gerektiğini, fazla dünyalığın kendisi için mezarda ve ahirette vebal olacağını bilirse dünyayı değersiz görür ve dünya sevgisini kalbinden söküp atar.