Bazı buluşmaların ve hissettirdiklerinin de bir sonu vardı. Kalan kalıyordu. Anlatılabilenler de anlatılamayanlar da... Herkesin kendi yolunda gösterebildiği veya gösteremediği yalnızlığıyla yürümesinin de bir zamanı vardı.
Bu duyguyu yıllar önce de tatmıştım. Beni sevmeyen birine âşik olmuştum. Kendimi reddedilmiş hissediyordum; beni terk eden yalnızca o, koca dünyadaki milyonlarca insandan yalnızca biri değildi; bütün canlıları ve nesneleriyle koca dünyanın kendisiydi.