Sueda
@Suimui
Tıp3/6
16 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
İnsanlar en önemli olanın kendi hisleri olduğunu mu düşünür?
Ne yalan söyleyelim kitabın beni içine almasını çok uzun süre bekledim. Hatta o kadar ki bi süre ara verip sonra tekrar okumay başladım. İkinci başlamamda artık hiç beklentim yoktu sanırım sadece bitsin istemiştim. Aslında tam olarak burada beni öyle içine çekti ki. Kitabın son 100 sayfasını gözlerim dolu dolu okudum. Kendi arkadaşlıklarımı kendi hayatımı düşündüm sürekli çünkü çok bendi her satır. Büyümeye çalışan bi kadın olmak nasıl hissettiyor işte tam olarak böyle sanırım. Bi yerden sonra artık onların sorgulamalarını bırakıp kendiniz sorgulamaya başlıyorsunuz. Mesela gerçekten tüm insanlar en önemli olanın kendi hisleri olduğunu mu düşünür? Ya da en kötü şeyler hep bizim mi başımıza geliyor? Kendi problemlerimiz hep en kötüsü gibi hissettiyor ama sadece bunu itiraf edince öyle olmadığını anlayabiliyoruz.
Benim için biraz monoton olsa da sonu çok güzel bitti gibi hissediyorum. Bu yazarım okuduğum ilk kitabıydı ve artık 
Normal İnsanlar okumak için sabırsızlanıyorum.
Reklam
Düşündüğünüz kadar kötü değil
Kitaba başlamadan önce çok fazla yorum/ inceleme okumuştum ve çok büyük bi beklenti ile başlamadım. İlk 150-200 sayfa da bu söylenenleri kanıtlar nitelikteydi. Çok bi olayı yok serinin devamını da okumam diye düşünüyordum. Ama ne olduysa burdan sonra oldu. Karakter evreni genişlemeye başladıkça siz de olaya daha çok dahil oluyorsunuz. Yazılan evren çok büyük ve detaylı değil. Hatta kitap çok basit bi dille yazılmış, okuması da çok kolay. Herkes katlanamamış tabi bu yazıma ama yıllar önceki wattpad geçmişim beni buna hazırlamış gibiydi. Kitaptaki çoğu şey daha önceden tahmin edilebilir. Sürekli “ay ben demiştim” dediğimi hatırlıyorum. Yine de bütün bunlar beni kitaptan soğutmaya yetmedi. Çok eğlenceliydi okurken çok eğlendim. Sonunda gerçekten ağladım. Demekki kitap bana bunları hissetirebilmiş. Ha bir de Enemies to lovers olduğunu da okudum bi yerlerde. Bence tamamen haksız bi iftira bu violet ve xaden için. Hep çok aşıklardı ikisi de . Tabiki çok büyük beklentilerle başlamayın kitaba ama bence çok güzeldi iyiki de okumuşum.
Alacakaranlık
Alacakaranlık serisi aslında yıllardır hep benim için safe zone olmuştur. Ne zaman kendimi kötü hissetsem canım sıkılsa açıp okurum. Gece yarısı güneşini okurken de bitmemesini o kadar çok istedim ki. Kitap çok mu iyiydi bence hayır. Edward keşke kafamadaki hali ile kalsaydı dedim. Onun tanrısallığı aslımda ayrı bir büyü katıyordu kitaba. Oysa gece yarısı güneşini okurken o kadar acınasıydı ki. Sürekli çok overreacted davranıyor ve bazen çok katlanılmaz oluyordu. Yine de artık bu seri benim için çok tanıdık . Tekrar içinde olmak benim için çok güzeldi. Kitabı okuması çok kolay zaten akıp gidiyor. Sık sık cringe olmamak elde değil ama onu kucaklamak da keza çok kolay bence . Alacakaranlık sevenlerin kesinlikle okuması sevmeyenlerin ise hiççç yaklaşmaması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Zaten alacakaranlık sevenlerin seriye karşı ilahi bir sabrının olduğunu çok iyi biliyorum.